ความเดิม เฮนรี่ เดินทางกลับมาเยี่ยมแม่ที่เจ็บป่วย หวังจะมีดูแล แต่กลับต้องมาเจอเซอร์ไพรส์ เมื่อมหาอาชญากรคู่ปรับของ แฟรงค์ นามว่า Jigsaw (Billy) พร้อมกับสจ๊วต อดีตผู้เคยช่วยเหลือแฟรงก์ มาเจอกันที่บ้าน

Jigsaw: แกนี่ใจเด็ดแบบเดียวกับฉันเลยจริงๆว่ะ เฮนรี่ลูกพ่อ ยังไงก็ใจเย็นค่อยๆคุยกันน่ะลูก 

เฮนรี่: ใจเย็นอย่างงั้นเรอะ

เฮนรี่: ถอยห่างๆเลย

Jigsaw: ได้เลย ไม่ต้องห่วง ก็แกมีปืนนี่นาน่ะ

Jigsaw: เอาน่า อย่าเครียดไปเลย วิสกี้หน่อยมั้ย???

เฮนรี่: ไม่ดื่มโว้ย

Jigsaw: อ้อใช่ ของมึนเมาไม่เหมาะกับเด็กนี่เนอะ

Jigsaw พยายามเกลี้ยกล่อม เฮนรี่ ต่างๆนาๆ เพื่อให้เขาใจเย็นจะได้คุยกันง่ายๆขึ้น

Jigsaw: เห็นมั้ย สจ๊วตมันเล็งปืนใส่แกซะที่ไหน ถ้าเป็นฉัน ฉันคงทำไปนานแล้วสิ

Jigsaw: เก็บปืนซะลูกรัก เรามีอะไรต้องคุยกันน่ะ

แม่: ฟังพ่อเค้าเถอะลูก อย่าทำอะไรโง่ๆ

Jigsaw: แกเคยเจอ สจ๊วต รึยัง? รึยังหว่า

สจ๊วต: ยินดีที่ได้รู้จัก หลานชาย

สจ๊วต: ฉันเคยทำงานช่วยเหลือด้านเทคโนโลยีให้เจ้าแฟร้งค์ เมื่อสองปีก่อน

เฮนรี่: เออ ฉันรู้จักแกแล้วน่า กลับไปนั่งที่ ไป

Jigsaw: ฉันกับสจ๊วตก็เป็นคนธรรมดาเหมือนๆกัน แหละ

สจ๊วต: อาจมีที่มาต่างกันบ้าง

Jigsaw: แต่สิ่งที่เราเหมือนกันคือ เจ้าแฟรงค์ มันทำกับเราไว้แสบมากกกกกก

Jigsaw: เห็นมั้ย พอฉันกลับมาที่เมืองนี้ ก็ได้เจ้าสจ๊วตมาร่วมกันทำงาน แต่...ดูฉัน ไม่สิ พวกเรา คู่หูจิกซอว์ ทำงานโดยไม่ต้องผูกมัดกับใคร มันอาจฟังดูบ้าถ้าจะใช้ชื่อนี่หน่ะน่ะ

Jigsaw: แต่ ถ้ารวมมือกัน เราสองคนก็จะทำงานกันได้ดี ง่ายใช่มั้ยล่า เข้าถึงจุดประสงค์ดี

สจ๊วต: แถมได้เงินด้วย

Jigsaw: เห็นมั้ย สำหรับฉันแล้ว คำว่าอาชญากรมันก็คืออาชีพเก่าแก่อย่างหนึ่งแหละ ใช่มั้ย เป็นสิ่งเดียวที่ฉันถนัด มันสร้างเงินให้ฉันได้ง่ายเลยแหละ แค่ลุยนิดหน่อย ก็ได้เงินใช้ ชิลๆแล้ว สนุกจะตายไป

Jigsaw: หอบเงินได้เต็มคันรถ ง่ายซะไม่มี แถมเกษียนตัวเองได้เร็วด้วย

สจ๊วต: นี่แหละโว้ย ความฝันของชาวอเมริกัน

Jigsaw: สมพรปากเหอะ

Jigsaw: เพราะงั้นแล้ว ที่ผ่านมา ไอ้แฟรงค์มันทำลายงานของฉันมาตลอด มันทำฉันพังมาตลอด

Jigsaw: มันพยายามจะสับฉันเป็นชิ้นๆ ทุกครั้งที่พวกเราสู้กัน ฉันก็ได้แต่แพ้อยู่อย่างนี้ มันตอกย้ำทุกครั้ง เห็นสิ่งที่มันทำกับหน้าฉันมั้ย

Jigsaw: ไอ้ แฟรงก์มันอยู่ข้างนอกนั่น ไอ้เพชฌฆาตมันคอยเราอยู่ หน้าของฉันคือสิ่งที่แฟรงก์มันประกาศศักดาไว้

Jigsaw: นั่นคือสิ่งเดียวที่เกิดขึ้น ซึ่งมันทำแกคลั่งเลยหล่ะ

สจ๊วต: ไม่น้อยและก็ไม่มาก

Jigsaw: จะบ้าเพราะอะไรก็ช่าง มันก็อย่างที่ฉันพูด

Jigsaw: อีกอย่างที่ฉันรู้คือ อาชญากรรม ไม่ใช่แค่หาเงินเว้ย อาชญากรรมเป็นการหยั่งเชิงกับไอ้แฟรงก์ชนิดหักเหลี่ยมกันเลยล่ะเว้ยเฮ้ย

Jigsaw: แล้วไงอีกว่ะ? มีใครอยากคบหามันมั้งล่ะ?

Jigsaw: แกอยากได้คบหามันมั้ย? สจ๊วต

สจ๊วต: อยากห่านอะไร?

Jigsaw: ก็นั่นน่ะเด้

Jigsaw: เพราะงั้นฉันกับสจ๊วตจึงต้องกลับมาทำธุรกิจด้วยกันด้วยเหตุผลเดียวคือ

สจ๊วต: ตัง

Jigsaw: ใช่ตัง ทั้งจาก คาสิโน, ปล่อยกู้นอกระบบ, คุณโสฯ, อาชญากรรมอีกนิดหน่อย

สจ๊วต: เรื่องเลวแบบก่อนๆหน่ะน่ะ

 

Jigsaw: แล้ว เมื่อใดที่ ธุรกิจไปได้สวย คู่ค้าดีๆก็จะตามมา ฉันและ สจ๊วต เราจะกลายเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน

สจ๊วต: เหมือนพี่เหมือนน้อง

Jigsaw: แล้วสจ๊วตก็จะมาหาฉันในวันต่อๆมา มาบอกกันฉันว่า ไอ้แฟรงก์มันกลับมาแล้วน่ะ ฆ่าคนตายด้วย วุ้ย! วุ้ย!

Jigsaw: นี่ฉันพูดอยู่น่ะ ฟังอยู่ป่ะ เรื่องที่ฉันพูดอาจจะเลวร้าย แต่แค่เก็บเป็นความลับเท่านั้นเอง

Jigsaw: แต่เจ้าสจ๊วตมันเคยทำงานให้แฟรงก์ มันรู้จักแฟรงก์ดี เคยอาศัยอยู่กับมัน เคยเป็นเพื่อนกันด้วยซ้ำ

สจ๊วต: เหมือนพี่ เหมือนน้อง

Jigsaw: เพราะงั้นแล้ว สจ๊วต จึงไปสืบค้นและเจอบางอย่างที่น่าสนใจ

Jigsaw: ว่าลูกชายของฉันกำลังทำงานให้มันอยู่ ตอนนี้ ฉันเซอร์ไพรส์มากที่รู้ว่า เจ้าแฟรงก์ มันกำลังไว้ใจแกให้ทำงานกับมัน ฉันรู้ว่าแกทำอะไรอยู่ เพราะงั้นแล้ว จงกลับไปหาไอ้แก่นั้นซะ!!! เพราะถ้าฉันรู้ว่าลูกชายฉันกำลังอยู่บนจุดเสี่ยง ฉันจะทำยังไง?

เฮนรี่: งั้นตอนนี้แกก็รู้แล้วนี่วันอยู่ตำแหน่งไหนล่ะ ฮะ?

Jigsaw: แกมีสิทธิ์ที่จะเกลียดฉัน เพราะฉันมันก็แค่ไอ้ขยะในสายตาแก แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันอยากจะให้แกตายในอ้อมกอด ไอ้แฟรงก์มันหรอกน่ะ

เฮนรี่: ฉันอยากจะเตือนด้วยความปรารถนาดีน่ะว่า ฉันจะไม่ทำงานให้แฟรงก์อีกต่อไปแล้ว และแกรู้อะไรมั้ย? ฉันก็ไม่อยากจะหยาบคายน่ะ ไม่ว่าแกจะรัก จะเกลียดฉัน จะเล่นลูกไม้อะไร หรือจะกินเศษแก้วหรืออะไรก็ช่าง ฉันไม่สนใจหรอกเว้ย เข้าใจ๋

Jigsaw: โอ้ยได้เลย ไม่มีปัญหา ฉันยอมแกทุกอย่างเลย แต่ที่ฉันมาที่นี่ก็เพื่อช่วยแกน่ะ ไอ้ลูกชาย ฉันรู้แล้วว่าแกจากไอ้แฟรงก์มา ฉันเห็นสายตาคู่นั้น และพวกเราก็ได้ยอดฝีมือด้านการจารกรรมข้อมูลมาเป็นของเราแล้ว

 สจ๊วต: ของขวัญจ๊ะ

Jigsaw: จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเจ้าแฟรงก์มันรู้แล้วว่าเราสองคนทำงานร่วมกันอยู่ ก็เหมือนกับทุกครั้ง แฮ็กเกอร์ของมันกำลังจะดักจับมันอยู่

เฮนรี่: แฟรงก์เค้ารู้ดีว่า ฉันจะไม่มีทางหักหลังเค้าเด็ดขาด ไม่ว่าจะเจอเรื่องอะไรก็ตาม

สจ๊วต: แกไม่คิด แต่ฉันคิดเห็นเหมือนกันว่ะ แกรู้มั้ยมันจ่ายให้ฉันยังไงกับสิ่งที่ฉันที่ทำให้มันมาตลอด?

สจ๊วต: การทำงานกับไอ้แฟรงก์ ไม่มีใครได้ตายดีหรอก แกคิดว่า แกจะเป็นข้อยกเว้นงั้นเหรอ แม้แต่แก ก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น

Jigsaw: พวกเราก็ไม่ได้ขอร้องให้แกกลับไปทำงานให้มันหรอก แต่เราก็ไม่อยากประกาศสงครามกับเจ้าแฟรงก์

เฮนรี่: งั้นแกต้องการอะไรล่ะ

Jigsaw: ฉันอยากให้มั่นใจว่าลูกชายฉัน จะไม่โดนมันฆ่าตายในขณะที่ทำงานอยู่กับฉัน

ในขณะเดียวกัน แฟรงก์ ก็ตามสืบหา ไมโครชิบ กับ Deadly dozen โดยการสืบข่าวจากพวกแก๊งอันธพาล และเหล่าอาชญากรข้างถนน รวมไปถึงพวกเจ้าพ่อด้วย

 

ซึ่งพวกกุ๊ย ก็ให้ความร่วมมืออย่างดี เพราะอะไร ดูเอาเอง....

แฟรงก์: ไอ้ไมโครชิพ กับ Deadly dozen มันกำลังทำงานให้ The Hood บอกฉันมาแค่คนเดียวว่า 1 ในนั้น มันอยู่ไหน

แฟรงก์: ถ้าไม่อยากมีลิ้นไว้ใช้ ฉันจะฉีกมันออกมาเอง บอกมา

ณ โรงงานแห่งหนึ่ง ลูกน้อง คิงพิน สองคนกำลังพูดคุยกันอยู่ ถึงสินค้าที่เพิ่งมาส่ง ในจังหวะนั้นคนนึงก็สังเกตว่าประตูปิดไม่สนิท

ตัวประกอบ1: เฮ้ย อะไรว่ะ ฉันบอกแกแล้วไงว่าให้ปิด...

ตัวประกอบ1: .....ประ....

อะไรบางอย่างกลิ้งเข้ามา แล้วก็ ตูมมมมมมมมมมมมมมม (กลายเป็นโก้ ครันช์)

เรื่อยมาจนถึงพี่หัวเดด ร๊อค ก็โดนแฟรงก็จับเอาหน้าไปจ่อกับเหล็ก และก็ได้ข้อมูลเกี่ยวกับ Louche และ Aaron

 

แฟรงก์: มีผู้คุมอยู่ที่หน้าประตู ท่าทางแกจะใจกล้าดี แกส่งสาสน์ให้มันแค่นั้นพอ

ตัวประกอบ: ได้ ฉันจะเป็นคนไปบอกพวกมันเอง

แฟรงก์: แต่ ไม่ใช่ด้วยปากน่ะ

ฉึก!!!!!! 

 

อีกด้าน นักข่มขืนก็ถูกเค้นทรมาน ถามถึงเรื่อง ไมโครชิป

แล้วไปเคล้นกับพนักงานธนาคารที่ฟอกเงิน ให้พวกมาเฟีย ซึ่งพี่แกก็ให้ควาร่วมมือเป็นอย่างดี แต่ขึ้นชื่อว่าแฟรงก์ แกไม่เคยปล่อยใครไปอยู่แล้ว

อีกที่หนึ่ง ก็จับนักเลงไปให้หมาที่เลี้ยงไว้กิน หลังจากล้วงข้อมูลเพิ่มเติม

“ล้างบางซะ”

“ระเบิดให้เป็นจุล”

“ห่างให้ไกลจากศาสตร์มืด

ตัวประกอบค้ายา: ไอ้ AMP นี่จะทำให้แกแข็งแรงขึ้นได้ถึง 6 ชั่วโมง แต่ระวังหัวใจวายตายน่ะเว้ย

สักพัก แฟรงก์มาด้านหลังเลยเล่นซะ

ตัวประกอบค้ายา: มาริโอ อ อ เมา...เอ๊ย บุชวิช

ไปสืบข่าวกับหญิงนักเต้นระบำเปลื้องผ้า

สาวนักระบำ: ฉันเคยรู้จักพวกมันไม่กี่คนหรอกน่ะ หนึ่งในนั้นก็เซ้งกิจการเค้ามาอีกที ว่าแต่ ขอถามอะไรอย่างน่ะ ตกลงจะรู้ไปทำไมเหรอ

พี่แฟรงก์ก็เล็งปืนขึ้นมา

สาวนักระบำ: เอ่อ ทำไมไม่พูดกันดีๆล่ะ ฉันยินดีช่วยอยู่แล้ว

ณ ที่แห่งหนึ่ง

Jigsaw: ดูต่างจากข้างนอกเยอะเลยใช่มั้ยล่ะ? พวกชาวบ้านจะได้ไม่รู้ว่าแกอยู่ในนี้

เฮนรี่: อื้ม มันเยี่ยมมากเลยน่ะ สิ่งที่คุณสร้างมาจากความเจ็บปวดของคนอื่นเนี่ย

Jigsaw: เธอรู้มัย ไม่มีใครเข้าเจ็บปวดกับการเล่นยา แทงพนัน หรือ ขายบริการหรอก เฮนรี่ คนพวกนั้นเสพติดอบายมุขกันถี่จะตาย และพวกเค้ามีความสุขทุกครั้งที่ทำ

เฮนรี่: และเงินที่เค้าใช้จ่าย ก็เป็นเงินที่อาจมีไว้หาเลี้ยงครอบครัว

Jigsaw: ฉันเดาว่าการที่แกเห็นสิ่งที่ฉันเป็นอยู่ อาจจะสวนทางกับมุมมองในด้านศีลธรรมที่แกกำลังเรียกร้องอยู่น่ะ แต่ไม่ใช่ว่าความบันเทิงทุกอย่างจะเป็นสิ่งเลวร้ายซักหน่อย พวกแกอาจอยากเห็นอะไรอย่างนี้ก็ได้ มาเถอะ ดูเหมือน สจ๊วตจะได้อะไรดีๆมาให้ดูน่ะ

Jigsaw: แคสเซิล มันกำลังคลั่ง เที่ยวไล่ฆ่าคนไปทั่ว มีใครคิดว่ามันเป็นเพราะอะไร?

เฮนรี่: เขากำลังตามหา ไมโครชิป

สจ๊วต: เป็นอย่างที่เห็น ที่ข้างนอกนั้น เขาตามหา Linus ???

Jigsaw: ไม่ มันดูรุนแรง เหมือนใครไปฆ่าพ่อมันงั้นแหละ ย้อนกลับไปใหม่สิ

Jigsaw: มันไม่ใช่นิสัยของเค้าเลย อาจจะดูเหมือนเค้าจะบ้า แต่มันไม่เคยเป็นแบบนี้ เขาบ้าคลั่ง ไร้การควบคุม เหมือนจะรู้แล้วว่า ใครสักคนกลับมาหาฉัน

Jigsaw: เขาตามไล่ล่าแกอยู่ เฮนรี่

ขณะเดียวกัน ไมโครชิปที่ถูกลักพาตัวมา กำลังพร่ำเพ้อ เรียกหาแต่ลูกชายคนตนที่ตายไป

ไมโครชิป: The Hood มันคืนชีพลูกมาแล้วแท้ๆ แต่ไอ้แฟรงก์มันก็เผาลูกไปอีกรอบ ให้ไปอยู่ในปรโลกร่วมกับครอบครัวของไอ้ระยำนั่น

สักพักนึง สจ๊วตก็เข้ามาเพื่อเอาอาหารมาให้

สจ๊วต: ไงไอ้หนู แกโชคดีมากน่ะ ที่ถูกฉันจับมาซ่ะกอน เพราะไอ้แฟรงก์มันกระหายการฆ่า พอๆกับที่แกหิวแซนวิชนี่ ฉันเองก็ ไม่เคยเห็นเขาคลั่งขนาดนี้

ไมโครชิป: แต่ฉันเคยเห็นมาแล้วว่ะ ไอ้กร๊วก

สจ๊วต: และอีกอย่างนายเองเคยเป็นผู้ช่วยให้มันมาก่อนฉันด้วยซ้ำ ฉันเดาเอาน่ะ ถ้ามีการมอบรางวัล ผู้ช่วยนักโทษ ดีเด่น แกได้ไปเต็มๆเลยแหละ

สจ๊วต: มันแฟร์ดีออก ฉันไม่เหมือนแก เพราะฉันไม่เคยต่อกรกับไอ้อาชญากรใต้ดิน ฉันเป็นแค่เพื่อนกับไอ้เจ้าแฟรงก์ และบางที ฉันอาจกำลังช่วยเขาแก้ไขความเลวร้ายที่ฉันเคยทำมา

สจ๊วต: ฉันเคยเป็นเพื่อนกับมันเป็นคนแรกๆด้วยซ้ำ

ไมโครชิป: ใช่ พวกเราไม่ต่างกันหรอก พวกเราเป็นคู่หูกันได้น่ะ แกรู้มั้ย แกเกิดมาเพื่อเป็นอัจฉริยะด้านเทคโนโลยีได้เลยด้วยซ้ำ

สจ๊วต: เด็กเรียนว่างั้น??

ไมโครชิบ: ไม่มีใครอยากเป็นเพื่อนเจ้าแฟรงก์กันเลย พวกเราก็เป็นแค่เครื่องมือให้กับมันนั่นแหละ แต่เมื่อกี้ฉันได้ยินว่า มันหลอกล่อแกด้วยวิธีอื่นอีกนี่

ไมโครชิบ: แกจะหลอกให้มันตายใจ โดยทำตัวเป็นพ่อพระให้มันเห็นว่าแกเป็นเทวดาใจดี แล้วมันจะสงบลงว่างั้น

นั่นมันเป็นการแย่ง แอปเปิ้ล จากคนเลวเลยน่ะเว้ย

ไมโครชิบ: มันจะยอมรับในตัวแกอย่างที่แกต้องการแน่นอน แต่ประเด็นมันไม่สำคัญ หากไม่มีใครเค้าชอบแกได้พอๆกับที่แฟรงก์มันดีกับแกหรอก

ไมโครชิบ: อ้อใช่ แกเป็นพี่น้องร่วมเป็นร่วมตายกับไอ้แฟรงก์นี่ ต่อสู้เพื่อคุณธรรม

สจ๊วต: ดื่มมั้ย??

ไมโครชิบ: เอาเด้

ไมโครชิบ: และ สงครามนี้จะทำให้รู้สึกดีขึ้น มีค่าขึ้น

ไมโครชิบ: แต่ แกไม่เคยทำอะไรดีๆเลยนี่หว่า

ไมโครชิบ: แกชอบล้มเลิกกลางคันทุกที

ไมโครชิบ: แกก็เคยเป็นเพื่อนกับมัน มานาน พอๆกับที่ฉันเป็นนั่นแหละ ขอโทษที่ทำลายความเพ้อฝันเรื่องที่แกสองคนรักกันน่ะ

สจ๊วต: รักบ้านเอ็ง เพื่อนที่ดีต่อกันเฉยๆเว้ย ไม่ต้องมาแนะนำให้ฉันรู้จักมันนักหรอก ไม่ใช่ตุ๊ดเว้ย

สจ๊วต: มันดีมากเลยที่ฉันได้ลงมาที่นี่ ฉันคิดว่าเราคงมีอะไรน่าสนใจ นั่นคือ ความต่างกันระหว่างเรา

ไมโครชิบ: อย่ามาใส่สีน่ะเว้ย

สจ๊วต: ฉันรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างแก กับ มันน่ะ  อุดมการณ์ มันสวนทางกัน แกจากไป และ มาแทนที่มัน แล้วทุกอย่างก็พัง แกจะยอมรับมั้ยล่ะ ลองมองย้อนกลับไปดูความวุ่ยวายที่แกทำลงไปสิ

ไมโครชิบ: แกไม่ได้อยู่ที่นั้นน่ะเว้ย

สจ๊วต: ไม่เอาน่า ไอ้อ้วน หัดแสดงความรับผิดชอบหน่อยสิเว้ย ซื่อสัตย์กับตัวเองมั้ยเนี่ย ความสมบูรณ์มันถูกสร้างจากความเปราะบางเว้ย

ไมโครชิบ: เออสิว่ะ

สจ๊วต: จุดประสงค์ของฉันที่มาที่นี่ ก็คือ มาให้แกเหยียบ และให้แกฆ่าด้วยซ้ำ ฉันไม่มีอะไรมากหรอก แค่จะมาเล่าว่า ไอ้สัตว์ไร้หัวใจนั้น มันทำอะไรกับคนรักของฉัน

ไมโครชิบ: แล้วมันทำอะไร???

สจ๊วต: มันหักคอเธอ ด้วยมือเปล่าๆของมันเอง

สจ๊วต: แล้วพอจะเรียนร้องความรับผิดชอบจากมัน มันพูดว่าไงรู้มั้ย มันบอกว่าที่ทำไป เพราะความชั่ววูบของมัน มันอ้างออกมาได้งัยว่ะ มันยังบอกอีกว่า ไม่ใช่ความผิดมัน มันโดนสะกดจิต

ไมโครชิบ: แล้วแกก็ทำอะไรโง่ๆ โดยการตามจับมันเนี่ยน่ะ

สจ๊วต: ก็แหงล่ะ แต่เหตุผลฉันดีกว่าแกเยอะว่ะ เพราะถ้ามันไม่ยอมรับ แกก็คงมีอยากให้มันตายมากกว่าเหยื่อของมันคนอื่นๆ

ไมโครชิบ: แล้วใครจะลงโทษมันเล่า???

สจ๊วต: ก็นั่นแหละ ทั้งฉัน ทั้ง Billy ต่างก็มีแผนการจะฆ่ามันอยู่แล้ว ขอบใจมากน่ะ Linus และสำหรับไอ้นรกนายแกด้วย

สจ๊วต: มันจะเริ่มดำเนินการตามแผนแล้วฉันเองก็ไม่อยากจะ สปอยล์แกมากหรอก ไอ้ Voodoo Hoodoo มันเองก็จะคืนชีพครอบครัวของมันแล้ว คืนชีพมาเป็นกองกำลังแห่งความสงบ

Jigsaw: เฮ้ย สจ๊วต เองพูดมากไปหน่อยเปล่าว่ะ แกจะปล่อยให้ไอ้ Linus มันพักผ่อนซักประเดี๋ยวไม่ได้เหรอ แกกำลังจะเผ๋ยไต๋จนหมดอยู่แล้วน่ะเว้ย

สจ๊วต: เค้าพูดถูกว่ะ เรายังมีงานที่ต้องทำกับลูกชายมัน ก่อนที่หมอนั่นจะบุกมา

ไมโครชิบ: ฟะ แฟรงก์ จะมาที่ นะ นี่เหรอ

สจ๊วต: อยู่ให้สบายเถอะน่ะ

ขณะเดียวกัน แฟรงก์ยังคงตามลหาเบาะแสอยู่ จนมาถึงร้าน  sex shop แห่งหนึ่ง ซึ่งเจ้าของร้านก็ให้ความร่วมมือ โดยชี้ไปที่ห้องที่มีลูกค้าคนหนึ่งกำลังดูหนังอย่างว่าอยู่

เดินถือปืนเข้าไป เพียงลำพัง

พอเปิดม่านมา ก็เจอ เจ้าเวน่อม ดูหนังโป๊อยู่ทั้งๆที่มีซิมไบโอตอยู่กับตัว

เวน่อม: เฮ้ย มีคนอยู่น่ะเว้ย

แฟรงก์: ออกมา!!

เวน่อมกระโจนออกมา หมายจะโจมตีแฟรงก์ แถมโม้ไปดู โจมตีไปด้วย

แต่ความขี้โม้ กลับไม่ช่วยอะไรเลย โดนฟาดด้วยด้ามปืน

แฟรงก์: ส้วมอยู่ไหน

เจ้าของร้าน: ด้านหลัง ซ้ายมือครับเพ่

แท้จริงแล้ว หมอนี่ไม่ใช่เวน่อม แต่เป็นโจรกระจอกตัวหนึ่งที่สร้างภาพหลอนได้ แฟรงก์จับกดหัวมันกับส้วม เคล้นถามถึงแต่เจ้าไปโครชิบ พอมันตอบ ก็ฆ่าทิ้งตาม step

ทันใดนั้น ก็มีผู้หญิงยืนอยู่ด้านหลัง

ซึ่งผู้หญิงคนนี้ คือคนเดียวกับที่แฟรงก์เจอในวันนั้นนั่นเอง

หญิงลึกลับ: ไม่มีมันยังจะง่ายกว่าน่ะแฟรงก์ ทำงานให้สำเร็จจะดีกว่า

หญิงลึกลับ: ไม่ก็ ยิงฉันทอ้งซะ แล้วเกมส์ก็จบ แล้ว แกจะไม่ได้อะไรเลย ทำเลยสิพ่อเทวดา ฉันท้าคุณอยู่น่ะ เหนี่ยวไกสิ อย่างน้อยก็ไม่เจ็บปวดเท่าถูกเผาทั้งเป็น

หญิงลึกลับ: ฉันจะวิ่งให้นายจับน่ะ พ่อเทวดา เรายังมีเวลาเล่นอีกนาน

“มันไว้ชีวิตเธอ”

“มาเรีย เมียของฉัน”

เอาแล้วล่ะสิ ผู้หญิงลึกลับที่แฟรงก์กำลังสงสัยอยู่ เป็นภรรยาเขาหรือนี่ เหตุการณ์จะเป็นยังไงต่อไป ติดตาม ตอนที่ 3 เร็วนี้

จบตอน

edit @ 20 Oct 2011 19:22:32 by DarkSoul

edit @ 20 Oct 2011 19:36:28 by DarkSoul

edit @ 20 Oct 2011 19:47:03 by DarkSoul

The Punisher in the blood 1

Issued date: Nov23, 2010

 

 

เรื่องเริ่มต้น เมื่อชายคนหนึ่งนั่งข่าวดูทางอินเตอร์เน็ต เกี่ยวกับลูกสมุนของ The Hood ถูกจับกุมในข้อหาก่อคดีสะเทือนขวัญโดยชำแหละผู้คนเพื่อทำพิธีบูชายันสยอง

ซึ่งตอนนี้ กำลังถูกรุ่นพี่ในคุกทำพิธีรับน้องอย่างเมามันส์(อาจเพราะความหมั่นไส้) โดยจับมัดเชือกแล้วเตรียมจะรุมตื๊บ (โหยไอ้เลว) >.<

 

 

พี่เตี้ย: วิญญานของข้าเป็นของ Dommammu ข้าจะรับใช้เค้าจากความเจ็บปวดของใครก็ตามแม้แต่ตัวข้าเอง

นักโทษ1: ฟังดูน่าสนใจว่ะ

นักโทษ1: งั้นชั้นก็จะทำให้พี่ดอม เค้า happy กันหน่อยดีกว่า

ในขณะที่กำลังสนุกสนานกันอยู่ พาลโรงคนหนึ่งก็เดินเข้ามา พลางพูดว่า

ชายลึกลับ: ขอฉันคุยกับเค้าหน่อย

“พวกมันมีกันสามคน”

นักโทษ1: อ้อเหรอ!! ไอ้พาลโรง เอ็งอยากจะคุยกับไอ้นี่ตอนนี้ใช่มั้ย ข้าว่าเอ็งไสหัวไปไกลๆก่อนเลยดีกว่า

เท่าที่ผมมีตอนนี้ ก็คือไม้กวาดธรรมดาอันนึง”

 

 

ปั๊ก!!! เข้าให้ ไม้กวาดธรรมดา กลายเป็นอาวุธทรงอนุภาค เสียบเข้าปาก

“มันก็ไม่ทำให้พวกมันแย่สักเท่าไหร่”

“หินโลหิตไปแล้ว”

“กลับมาเรียนรู้เทคนิคเก่าๆกันอีกครั้ง”

“สัญชาตญาณดิบยังคงเรียกร้อง”

“ฟื้นฟูมันขึ้นมา”

นักโทษ2 : แก ไอ้ระยำเอ้ย

ให้เวลาฉันหน่อย”

“ไม่ใช่แค่ความแข็งแกร่ง แต่มันหมายถึงความไวขึ้นด้วย”

“และยังคงสู้ได้เหมือนฉันเป็นรถถัง”

“แค่นั้น”

โดนนักโทษอีกคนโต้กลับโดยจับหัวไปกระแทกกำแพง

 

 

แต่ก็โต้กลับได้ด้วยการเตะการคอ

 และใช้ ด้ามไม้กวาดแทงดับไปอีกหนึ่งตัว

(โหด มว้ากกกก)

ฉึก ฉึก ฉึก

 

 

ลูกจ๊อก Hood: โอย เจ็บเหลือเกิน ท่าทางท่าน Dormammu คงประทานตัวเจ้ามาเป็นแน่แท้

ชายลึกลับ: หุบปากโสโครกของแกซะ

ชายลึกลับกดโทรศัพท์ไปหาใครคนหนึ่ง

ชายลึกลับ: Warden Jasta เหรอ?

Warden: ครับ

ชายลึกลับ: ตอนนี้มีระเบิดเวลาอยู่ในเรื่อนจำคุณน่ะ คงไม่มีเวลามากพอจะอพยพพวกนักโทษ คงได้แค่ช่วยเหลือพวกผู้คุมเท่านั้น

ชายลึกลับ: คุณอาจมีเวลาพอ ถ้าคุณรีบจริงๆน่ะ

Warden: แกบ้าไปแล้วเหรอ นี่แกเป็นใครกันแน่ว่ะเนี่ย

ถอดชุดออกมาพร้อมสัญลักษณ์รูปกะโหลก The Punisher นั้นเอง

Frank: ผม The Punisher ผมขอแนะนำให้คุณอพยพคนออกไปให้หมดเลยตอนนี้

ว่าแล้ว เฮีย Frank ก็หยิบด้ามไม้กวาดเปื้อนเลือดตรงปรี่ไปหาลูกสมุนของ The Hood

Frank: เจ้า The Hood กับ Microchip มันไปมุดหัวอยู่ที่ไหนว่ะ?

ลูกจ๊อก The Hood: แกจะปล่อยทิ้งฉันไว้ที่นี้กับระเบิด อย่างงั้นเรอะ

Frank: ระเบิดจะเป็นรางวัลให้กับเด็กที่ทำตัวดีๆน่ะ

 

 

Frank: แต่ถ้าแกดื้อล่ะก็น่ะ ไอ้ไม้แหลมๆนี้ จะกระซวกแกและฉีกแกออกเป็นชิ้นๆเจ็บปวดมากเลย ขอบอก

ลูกจ๊อก The Hood: ท่าน Dormammu ข้าต้องเจ็บปวดแน่ๆ

Frank: แกเรียกร้องเองน่ะ ระเบิดจะพาแกไปสวรรค์ได้เลยน่ะ แกอยากโดนจริงๆใช่มั้ย

ลูกจ๊อก The Hood: ได้ๆ บอกตรงๆฉันไม่รู้ว่าท่าน The Hood อยู่ที่ไหนน่ะ แต่ Microchip มันอยู่ที่ฐานใต้ศูนย์บัญชาการเก่าน่ะ

ลูกจ๊อก The Hood: ไอ้พวก Deadly Dozen กับไอ้พวก The Survivors  ก็หนีไปตัวใครตัวมัน ไอ้ Microchip มันอาจจะยังอยู่ที่นั้นพร้อมกับนักเลงไว้คอยอารักขาสักสองสามคน ฉันรู้แค่นั้น ฉันสาบานได้

Frank เลยมอบรางวัลให้ไปพอประมาณ

Frank: ตอบแค่กึ่งนึง ก็เอารางวัลไปกึ่งนึงน่ะเอ็ง

ปัง! ปัง!

 

Frank ออกมาจากเรือนจำ เห็นพนักงานและผู้คุมวิ่งหนีกันจ้าระหวั่น

Warden: นั่นชุดสุดท้ายแล้ว Frank พวกพนักงานทั้งหมดอพยพออกมาหมดแล้ว ดาวเทียมยืนยันมาอย่างนั้น

Frank: งั้นฝังไอ้พวกชาติชั่ว 400 ตัวนั้นไปเลยมั้ย

Warden: แกแน่ใจอย่างงั้นน่ะ

Frank: ชัวร์อยู่แล้ว

แล้วก็กางปีกบินจากไป

 

The Temple ความปลอดภัยระดับสูงสุดงั้นเรอะ ห่วยยิ่งกว่าอะไร”

“ไอ้พวกหนอนที่ปล่อยให้คลานยั้วเยี้ยอยู่บนถนน”

“ก็ถูกจับไปอยู่ในตู้”

“ในร้านค้า”

“พวกเค้าก็วางถ้วยทับเอาไว้”

เฮีย Frank ขับมอไซต์หนีออกไปได้ทันเวลาระเบิดทำงานพอดี

ตูม!!!!!!!!!

 

ณ ศูนย์บัญชาการหลักของ Deadly Dozen, New York

ชายอ้วนคนนึง นามว่าเจ้า Microchip อดีตเพื่อนรักของ Frank นั่งอยู่หน้าจอทีวี ดูข่าวทางโทรทัศน์อยู่เกี่ยวกับคุก The Temple ที่เพิ่งจะโดน Frank ระเบิดไป ในห้องนั้นมีชายอีกคนนั่งอยู่ด้วย

Microchip: ฉันรู้ว่าว่าแกมีเวลาไม่มากนัก แต่ก็ดีใจว่า ที่แกอยู่เป็นเพื่อนฉัน มันมีความหมายมากเลยแหละ

Microchip: มีข่าวลือหลุดออกมาว่า เจ้า Frank ตายแล้วบ้างล่ะ ไปอยู่กับแก๊งมาเฟียบ้างล่ะ นี่ฉันไม่มีความต้องการอีกต่อไปแล้วเหรอ

Microchip: ไอ้ห่านพวกนั้นมันเคยใช้งานฉัน แล้วก็ยกเลิกทุกอย่างที่ฉันเคยทำไป

Microchip: ฉันกับเจ้า Frank ยังเคยร่วมมือกันกำจัดไอ้พวกสวะโสโครก

 

 

Microchip: รักษาชีวิตครอบครัวคนอื่นตั้งเป็นพันคน พวกฉันต้องทนต่อความเจ็บปวด

Microchip: หลายปีที่ฉันทำงานให้เค้า อยู่เคียงข้างกันมาตลอด

Microchip: ไอ้พวกยอดมนุษย์ มันมีไว้แค่ช่วยเหลือการจับกุมเท่านั้นแหละโว้ย

Microchip: ไม่มีความหมาย ไม่เหลืออะไรเลย

Microchip: หุบปากไปเลย พวกมันทำฉันน่ะเว้ย

Microchip: นี่ ฉันขอโทษแกน่ะ ขอโทษจริงๆ

 

 ชายที่ Microchip คุยด้วยโดนเป่าขมองดับไปแล้ว (โถ พูดคนเดียวก็เป็น)

Microchip: ไม่ใช่ความผิดฉันน่ะโว้ย ที่ฉันยิงแกไป

Microchip: เอาชีวิตของไอ้สายลับหน่วย S.H.I.E.L.D ที่ชื่อเจ้า Bridge เพื่อให้ลูกชายฉันกลับมาอย่างงั้นเหรอ? ไม่มีทางเลือกว่ะพวก

สักพักก็มีข่าวใหม่แทรกเข้ามาเกี่ยวคุกที่ระเบิดไป

Microchip: แป๊ปน่ะ ขอฉันฟังข่าวก่อน

ในขณะที่ Microchip กำลังฟังข่าวเกี่ยวกับที่ Frank ไปวางระเบิดในคุก ชายในสูทสีขาวเดินมาข้างหลังพอดี

???: เจ้า Frank มันกลับมาแล้ว

Microchip: กะ...แก.....

???: ฉันทำให้แกตกใจล่ะสิ

???.: ทุกอย่างมันถูกกำหนดเอาไว้แล้ว

ชายลึกลับเอาด้ามปืนฟาดหน้า Microchip สลบไป

 

ณ.เมือง Alphabet, New York

Frank ขับมอเตอร์ไซต์ ผ่านเข้าตัวเมือง วิ่งเข้าท่อระบายน้ำ

โลกนี้มันเส็งเคร็งเต็มที่แล้ว”

“แสงอาทิตย์และแสงจันทร์ส่องส่วางรายล้อมอยู่รอบตัวเรา”

“ความฝันลมๆแล้งๆ”

“พวกมันน่าจะฆ่า Osborn ไปแล้วในวันแรก”

“แต่นั้นไม่ใช่แนวของมันสักนิด”

“วิธีการของมันถูกออกแบบมาแล้ว”

“เชื่องช้า”

“มโนคติที่ไร้ผลกระทบถูกอุดจนแน่น”

“มโนคติที่ทำลายเมืองๆนี้”

“รวมไปถึงบ้านเรือน”

“เข่นฆ่าประชาชน”

“พวกมันคงลืมไปว่านี้คือ สงคราม”

“ชีวิตถูกตีค่าไปแล้วครึ่งนึง”

“เพราะงั้น ฉันต้องทำหน้าที่นี้ หน้าที่ที่พวกมันทำไม่ได้”

“มุ่งหน้าและทำไมให้มากที่สุด”

 

 

ในฐานลับของ Punisher

 เด็กผู้ชายคนหนึ่งชื่อ Henry ๖ลูกชายของ Billy หรือที่รู้จักกันในนาม Jigsaw) ที่คอยทำงานหาข้อมูลให้ Frank กำลังจะเปิดกล่องของขวัญวันเกิด ที่ได้จากผู้เป็นแม่อยู่

ด้วยนิสัยยียวนของ Frank ทำให้เด็กหนุ่มดูไม่ค่อยพอใจนัก

(ดูท่าทางเป็นเด็กมีปัญหาเสียด้วย)

ในขณะที่เฮนรี่ตัดพ้อกับชีวิตตัวเองอยู่ Frank รีบตัดบทถามถึงเรื่อง Microchip ทันที

Frank: เรื่องเจ้า Microchip ไปถึงไหนแล้ว?

 

 

Henry: อ้อใช่ คำสารภาพอนุมัติแล้ว ฉันรู้ว่า Microchip มันหยุดอยู่ตรงไหน ส่วนข้อมูลด้านการรบที่เกี่ยวข้องก็อัพให้แล้ว

Frank: แล้วแกดูแล ลูกชายของเจ้า Bridge รึเปล่า?

Henry: อืม ฉันแฮ็คข้อมูลการเงินจากบัญชีของไอ้แก่คนหนึ่งที่ผมรู้จักมาได้ เด็กจะได้มีชีวิตใหม่

Henry: และขณะที่ผมกำลังเจาะข้อมูล ฉันก็เจอของดีเข้า

Henry: อย่างแรกเลย ตอนที่ผมไปที่ธนาคารเพื่อขอสิทธิ์เบิกเงินตามกฎหมาย โดยอ้างว่าผมเป็นญาติคนเดียวที่ยังมีชีวิตอยู่ของ Billy พวกเขาก็ขอดูใบมรณะบัตร ฉันก็หายังไง ก็ไม่เจอ

Frank: ผิดแล้ว ฉันเห็นมากับตาตัวเองเลย Bridge เอารายงานของหน่อย S.H.I.E.L.D มาให้ฉันดูแล้ว เค้าคงอยากให้ฉันรู้ว่า เจ้า Jigsaw จะไม่เป็นปัญหาของฉันอีกต่อไป

Henry: จริงอยู่ Bridge มอบข้อมูลจากหน่วย S.H.I.E.L.D องค์กรที่เป็นแหล่งข้อมูลที่มีขโมย

Henry: กฎเหล็ก ไม่ใช่สิ่งที่พวกเค้าจะต้องทำตามหรอก พวกเค้าทิ้งไว้แค่สาระสำคัญเท่านั้น

 

Henry: ไอ้แก่นั้นมันปล่อยให้ผู้หญิงมาลอบฆ่า Punisher

Henry: ความลับนี้มันถูกปิดบังโดนกลุ่ม H.A.M.M.E.R พวกมันควบคุมทุกย่างไว้ในกำมือ

Henry: พวก H.A.M.M.E.R มันเอาข้อมูลเจ้า Billy ใส่ในโปรแกรมของโรงพยาบาลโรคจิตไปแล้ว เจ้าพวก Thunderbolt บางส่วนเอง ก็เริ่มดำเนินการโดย เปลี่ยนพวกสวะให้กลายมาเป็นทาสที่ซื่อสัตย์กับพวกมัน

Frank: งั้นใส่มันไปในรายชื่อด้วย

Henry: เรียบร้อยแล้ว ส่งแมงมุมของผมคลานเข้าสอดแนมได้เลย

Henry: จะว่าไป ผมแองก็ยังไม่เคยเล่าเรื่องพ่อของผมให้คุณฟังเลย

Frank: พวกกุ๊ยข้างถนนไม่มีค่าพอจะให้พูดถึงนักหรอก

Henry: ผมไม่รู้ว่ามันเหมือนกับการต่อสู้ที่ไร้ระเบียบรึเปล่าน่ะ

Frank: ก็ฉันบอกแล้วไง มันก็เป็นแค่กุ๊ย

Henry: ไม่เอาน่าพี่ชาย รู้มั้ย เค้าโคตรเกลียดคุณเลย

Henry: เมากลับบ้านมาเหมือนหมา ทำลายข้าวของ ตะโกนด่าแต่ชื่อคุณ

Henry: ที่แย่ไปกว่านั้น แม่ต้องยอมเห็นด้วยกับเค้า เค้าถึงจะหยุดทำร้ายแม่

Henry: แม่บอกผมว่า แม่ต้องยอมเห็นด้วยกับเค้า เขาถึงจะปล่อยแม่ ปล่อยด้วยกำลังอีกต่างหาก

 

 

Henry: การที่ได้เห็นแม่ถูกทำร้าย มันเป็นอะไรที่เลวร้ายมาก ผมน่าจะเข้าไปขวางไว้ แล้วยอมโดนทำร้ายแทนเธอจะดีกว่า

Frank: ฉันก็เหนื่อยที่จะไล่ฆ่ามันเหมือนกัน

Henry: แน่ละ แล้วทำไมไม่ทำให้มันจบๆไปซะที

Frank: ก็พวกเล่นหนีฉันไปตลอดเลยนี่หว่า หรือแกจะเถียงฉันว่ะ?

Henry: ไม่หรอกครับ ผมแค่อยากจะลืมมันไปซะ ไม่ก็คิดเสียว่า เค้ามันเป็นคนน่าสมเพช

Frank สัญญาว่าจะลากคอพ่อของ Henry มาฝังดินให้มันจบๆซะด้วยซ้ำ

ขณะเดียวกัน โทรศัพท์ของ Henry ก็ดังขึ้น ที่แท้คนโทรมาก็เป็นแม่ของ Henry นี่เอง Henry จึงขอตัวไปดูแลแม่ที่กำลังป่วยอยู่

 

 

แต่ Frank ก็ขวางทางไว้ บอกว่าไม่ให้ไป แต่จะให้ Henry อยู่ช่วยงานให้เสร็จๆ ไป Henry ก็ไม่ยอมเถียงกันอยู่นาน

สุดท้าย Frank ก็ยอมให้ไป และบอกว่าไปแล้วไปเลยน่ะ ไม่ต้องกลับมา

Henry เดินจากไปหน้าละห้อย

 

 

Microchip เค้าเคยเป็นมือหนึ่ง”

“เต็มไปด้วยวีรกรรมมากมาย”

“แต่ สงครามนี้มันจะหลั่งเลือดอย่างบ้าคลั่ง”

“มันพุ่งไปหาเขาอย่าง ช้าๆ แต่...ฉันไม่เห็นสนใจมันตอนนี้ ไว้คราวหน้าล่ะกัน”

Stuart Clake กำลังตามเขาอยู่”

“นับว่าเจ้า Clarke ยิ่งถลำลึกเข้าไปทุกที”

“แต่ ฉันก็เหมือนคนทั่วไป ที่คบเพื่อนผิด”

“หันกระบอกปืนมาทางฉัน สุดท้าย ก็อย่างที่เห็น”

“ไอ้ Stuart มันหนีไปอีกแล้ว ไปกับไอ้ตัวย้ำเตือนความจำ”

“งานครั้งนี้ สงครามครั้งนี้ ไม่ได้มีไว้เพื่อใคร”

“แน่นอนมันไม่ได้เกี่ยวกับ Henry เลย แม้แต่ความเสี่ยง”

“ปัญหามันเริ่มขึ้นแล้ว”

“กลิ่นน้ำมันหึ่งจริงๆ”

 

 

เมื่อเข้าไปก็เจอน้องอึ๋ม กำลังเทน้ำมันราดพื้นอยู่

“ฉันรู้จักเธอ”

“มือสังหารจากกลุ่ม หลุมศพของ Maria

“คนที่ฆ่า คนส่งข่าว ของฉัน”

Frank: ทำความสะอาดอยู่เหรอนั่น?

สาวอึ๋มนักฆ่าเดินย่างสามขุมเข้ามาหา Frank อย่างไม่เกรงกลัว

Frank: ยังมีโอกาสให้หนีน่ะ

Frank: เจ้า Microchip มันอยู่ไหน?

ที่นี่ชุ่มไปหมดแล้ว”

“บุ่มบ่ามยิงไม่ได้เด็ดขาด”

“เธอเองก็คงรู้”

“เธอจับเค้าเป็นตัวประกัน แต่ใครกัน”

“ตาคู่นั้น ฉันคุ้นกับสายตานั่น”

 

สาวอึ๋มนักฆ่าจุดไม้ขีดลงบนพื้น แล้ววิ่งเข้าไปสู้กับ Frank ยิ่งสู้ Frank ยิ่งรู้สึกคุ้นกับทุกท่าทางที่สาวนักฆ่าใช้

พอสาวอึ๋มพลาดจังหวะ จึงจับทุ่มกับพื้นหน้ากากแตกออกมา

 

 

Frank: เธอทำงานให้กับใคร และเธอเป็นใคร ?

สาวนักฆ่า: เธอไม่รู้จริงๆเหรอ?

เสียงนี่”

ขณะที่เสียสมาธิ ก็โดนสาวเจ้าเตะใส่จุดยุทธศาสตร์

สาวนักฆ่า: ถ้าคุณคิดจะฆ่าใคร ก็ให้แน่ใจน่ะว่าเค้าตายแล้ว

“เสียงนี่มัน”

“ไม่”

 

 

ณ. เขต South Bronx

Henry กลับมาบ้าน มาพบกับแม่ แต่ก็ต้องแปลกใจ ที่เห็นแก้วมาตินี่อยู่บนโต๊ะ Henry ไม่พอใจที่เห็นแม่ตยกลับมากินเหล้า แต่แม่ของ Henry ก็ปฏิเสธ แต่ Henry ไม่เชื่อ

แม่: แม่อยากให้รู้มาอยู่ที่นี่จริงๆน่ะ และแม่ก็รู้เรื่องเกี่ยวกับชีวิตลูกตอนนี้ด้วยน่ะ Henry

แม่: ทุกอย่างจะกลับมาดีขึ้นแล้ว

Henry: ผมไม่รู้หรอกน่ะ ว่าแม่พูดเรื่องอะไร แต่ผมยังต้องไปโรงเรียนน่ะ

???: ใช่เลย โรงเรียนเป็นยังไงบ้างล่ะ ลูกชาย

 

Jigsaw: เจ้า Frank คงสั่งสอนแกมาดีสิท่า

 

เอาล่ะสิ เฮนรี่ กลับมาหาแม่ แต่คุณพ่อตัวดีดันมาเยี่ยมด้วย เมื่อคุณพ่อคนดีรู้ว่าลูกชายตัวเอง ไปสมคบกับศัตรูอะไรจะเกิดขึ้น

edit @ 16 Oct 2011 17:33:45 by DarkSoul

edit @ 16 Oct 2011 17:38:19 by DarkSoul

เรื่องนี้เป็นเพียงตัวอย่างการใช้งานเท่านั้น คุณสามารถลบเรื่องนี้แล้วเริ่มต้นเขียนบล็อกได้เลย

ขอให้สนุกกับการใช้บล็อก